تو را روزی که زیــــــــبا آفریدند         

 مرا مجنون وشیـــدا آفرید ند

مرا دل بر ســر راهـت نهـــــا دند        

 تو را هم بهر یغـــــما آفریدند

چومیشد خلق رویت ای دل افروز  

 هماندم شور و غوغا آفریدند

نظر بر سرو سیـــــــم اندام کردند        

 به جنت سدر و طوبی آفریدند

چو نورت پرتو افشـــان شد بعالم       

 از آن پنهـــان و پـــیدا آفریدند

ندارد  آه  من با نـاله تاثــــــــیر !         

 دلت از سنگ خـــارا آفریدند؟

چوعشقت شد درعالم آتش افروز        

 دل ما را چو ســـــــینا آفریدند

فسون کردند بر جام و شـــــرابی         

 دو چشمت را فریــــبا آفریدند

خلایق را نه صــــبر و بردباری !        

چرا چشم تو شهــــلا آفریدند؟

گلســتان رُخت چون جلوه فرمود        

 ازآن گلــهای زیبـــــــا آفریدند

تو را ســــرو خرامان خلق کردند        

 مـــرا افتـــــاده از پـــا آفریدند

ترا صبحی ازین عشقی که داری      

 یقــین دارم که رســوا آفریدند   

 (صبحی)

پی نوشت: تمام مطالب این وبلاگ نوشته های من برای اوست  .فقط این شعر زیبا

از سروده های آقای صبحی است که از وبلاگ ایشان  گرفته شده و با مضمون

اسم وبلاگم هماهنگی دارد.

  • برچسب‌ها:

« مطالب جدیدتر ........ مطالب قدیمی‌تر »